Wednesday, March 27, 2013

Ας κάνουμε την τηλεόραση...καλύτερη!



Άσχετο με το Λονδίνο...αλλά δε βαριέσαι!  :)

"Ύστερα από απαίτηση εκατομμυρίων τηλεθεατών οι ελληνικές σειρές επιστρέφουν...", τώρα δε ξέρω ποιά είναι αυτά τα "εκατομμύρια", μιας και ο Σουλεϊμάν κυριαρχεί κυριολεκτικά στις μετρήσεις της AGB...Ωστόσο, αρκεί η επιστροφή στις ελληνικές σειρές (συχνά αμφίβολης ποιότητας με ανακυκλωμένα, τυποποιημένα στοιχεία) για να σωθεί η τηλεόραση; Η τηλεόραση πεθαίνει, ή μάλλον πιο σωστά, η παραδοσιακή μορφή της τηλεόρασης πεθαίνει, αργά αλλά σταδιακά. Αντίθετα, το οπτικοακουστικό υλικό ως μέσο (δηλαδή το βίντεο) καλά κρατεί. Επομένως, το πρόβλημα δεν είναι το μέσο, αλλά το περιεχόμενο, η διαχείριση και ο προγραμματισμός.    

Γιατί να δω μια ταινία στη τηλεόραση και να υποστώ τόσες διαφημίσεις που θα ξεχάσω που βρισκόμουν, ενώ μπορώ άνετα να την προμηθευτώ από το Ίντερνετ; Γιατί να μου επιβάλει κάποιος την σειρά με την οποία θα βλέπω τα προγράμματα που με ενδιαφέρουν; Γιατί να δω μόνο ένα επεισόδιο; Γιατί να μου σπάσουν τα νεύρα οι τηλεμαχίες στα παράθυρα; Γιατί το καθημερινό μου πρόγραμμα να καθορίζεται από την βούληση ενός καναλάρχη; 

Πώς μπορεί επομένως η τηλεόραση να γίνει ξανά ανταγωνιστική, σύγχρονη, διασκεδαστική; Μπορεί να τα βάλει με το Ίντερνετ; Έχει μέλλον η σειριακή προβολή προγραμμάτων; Ας δούμε μερικές ιδέες:

  • Ένα πλεονέκτημα της τηλεόρασης είναι η "πρεμιέρα". Κάτι που παίζεται πρώτη φορά, κάτι που δεν έχει προηγούμενο. Στόχος, η εκμετάλλευση της "ικανοποίησης" να είμαστε οι πρώτοι που θα το δούμε. Η αίσθηση ότι συμμετέχουμε σε ένα "γεγονός". 
  • Άλλο πλεονέκτημα της τηλεόρασης είναι η "ζωντανή" μετάδοση. Κάτι που συμβαίνει αυτήν την στιγμή. Ένα αθλητικό γεγονός, μια συναυλία, μια θεατρική παράσταση, ένα τηλεπαιχνίδι κτλ. Κάτι, του οποίου η αξία έγκειται στο ότι γίνεται τώρα. Κάτι το οποίο είναι λιγότερο πολύτιμο αν το δεις αργότερα, "κονσέρβα".
  • Κοινωνικά δίκτυα. Τέλος πια στην "μοναχική" παρακολούθηση τηλεοπτικών προγραμμάτων. Ας προσθέσουμε μια επιπλέον διάσταση στη προβολή: τα σχόλια και τις παρατηρήσεις των τηλεθεατών. Φυσικά, πόσες φορές δεν έχω γελάσει με τα σχόλια που λαμβάνουν εκπομπές που διαιρούν το κόσμο (βλέπε Dancing with the stars) και πως η παραγωγή προσπαθεί να τα αποφύγει. Άλλες όμως εκπομπές, που έχουν περισσότερους φανατικούς οπαδούς, παρά φανατικούς μισητές αποκτούν επιπλέον αξία. Η εφαρμογή είναι πολύ απλή, ένα προαποφασισμένο καγκελάκι (#) στο Twitter, τίποτα παραπάνω.
  • Αθλητικά: αθλητισμός δεν είναι μόνο το μπάσκετ και το ποδόσφαιρο. Τηλεοπτική κάλυψη θα έπρεπε να υπάρχει σε όλα τα αθλητικά γεγονότα με ισχυρή ελληνική παρουσία: κωπηλασία, υδατοσφαίριση, στίβος, windsurf, ενόργανη κτλ.
  • Τηλεοπτικοί μαραθώνιοι: όχι αυτά για φιλανθρωπικούς σκοπούς (εννοείται φυσικά ότι και αυτά είναι ευπρόσδεκτα) αλλά αφιερώματα. Πολύωρα αφιερώματα σε είδη ταινιών με ίδιο θεματικό περιεχόμενο (θρίλερ, κωμωδίες κτλ), σε ντοκυμαντέρ κτλ. Κάτι σαν το shark week του Discovery.
  • Μεταδεδομένα: μετά την "πρεμιέρα", στα επόμενα επεισόδια, προσέθεσε μεταδεδομένα (πληροφορίες δηλαδή για τη σκηνή που βλέπεις). Όπως για παράδειγμα έκανε το Mega στα Megalicious classics, με δηλώσεις των πρωταγωνιστών, με ευχάριστα trivia όπως το που γυρίστηκαν οι σκηνές κτλ. Έτσι, ακόμα και αν κάποιος έχει δει το συγκεκριμένο επεισόδιο, πιθανόν να θελήσει να το ξαναδεί.
  • Μετάφραση/μεταγλώττιση: αυτό είναι πολύ σημαντικό! Πλέον παίζεις σε διεθνές ταμπλό. Κάνε τις παραγωγές προσιτές στο εξωτερικό. Βάλε υπότιτλους στα αγγλικά, τουλάχιστον. Οι υπότιτλοι φυσικά να είναι άμεσα διαθέσιμοι πάνω από το ψηφιακό σήμα. Προώθησε τις ελληνικές παραγωγές σε ξένες αγορές. Ακόμα μου φαίνεται αδιανόητο, που οι παλιές κλασικές ελληνικές ταινίες του '50-'60 δεν έχουν ξένους υπότιτλους. Μιλάμε για κινηματογραφικό χρυσάφι! Ε! Υπουργείο Πολιτισμού, ακούει κανείς; Μπα.. 
  • Όχι άλλες κωμωδίες...ναι η κρίση θέλει χιούμορ κτλ κτλ...αλλά και η τηλεόραση θέλει ποικιλία..φθάνει με τις κωμωδίες...που είναι οι ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ αστυνομικές σειρές (δεν είναι όλοι οι αστυνομικοί αργόσχολοι γραφειοκράτες), σειρές μυστηρίου, δράμα, επιστημονική φαντασία, παιδικά...και που είναι το merchandise; Γιατί απλά κάνουμε μια σειρά και τέλος; Από το fan-base βγάζει λεφτά μια σειρά. Και φυσικά, μεταγλώτισση και στα αγγλικά για να είναι προσιτή σε διεθνές επίπεδο. Γιατί όχι σειρές εμπνευσμένες από την πλούσια λογοτεχνική μας παράδοση; Γιατί έπρεπε να έρθει μια ξένη συγγραφέας με "Το Νησί", για να γίνει μια εξαίρετη παραγωγή; Που είναι κλάσικά έργα της Δέλτα, του Καζαντζάκη, του Λουντέμη, του Παπαδιαμάντη και άλλων; Γιατί όχι σειρές εμπνευσμένες από την ιστορία, ή τη μυθολογία; Τέτοιες πρωτοβουλίες θα βοηθούσαν την προβολή της χώρας και στο εξωτερικό με άμεσο αντίκτυπο στο τουρισμό.   
  • Ειδήσεις...όχι άλλα παράθυρα...όχι άλλες τηλεμαχίες...έχει χαθεί τόσο πολύ το επίπεδο και ο πολιτισμός που πρέπει να γαβγίζει ο ένας στον άλλο στα παράθυρα; Αυτός με την δυνατότερη φωνή έχει και το δίκιο; Αυτές οι καταστάσεις υποστηρίζουν μόνο την γκρίνια, την μιζέρια και την διχόνοια. Το άλλο, σχόλια από "μεγάλο" δημοσιογράφους...μας ενδιαφέρουν πραγματικά; Γιατί πρέπει να συζητάνε μεταξύ τους; Μας ενδιαφέρει να δούμε πως "βγαίνει" μια είδηση; Δείξε μου το ρεπορτάζ και φθάνει! Περισσότερος χρόνος για πολλαπλά θέματα! Τόσες και τόσες ειδήσεις "χάνονται" λόγο χρόνου...και όχι μόνο! Θυμάμαι στο σχολείο μας μαθαίνανε τον ουδέτερο λόγο: πως να είμαστε αποστασιοποιημένοι και αντικειμενικοί...ο δημοσιογράφος θα έπρεπε να είναι υπόδειγμα αυτού...πάει και αυτό το "ταλέντο"...χάθηκε! Τώρα η άποψή τους θα γίνει και δική σου, τέρμα η κριτική σκέψη.
  • Παιδικά...καμία εκπομπή για τους μικρούς μας φίλους; Ελάχιστες, είτε αμερικανιές στο STAR, είτε κάτι πανάρχαια της ΕΡΤ. Καμία ελληνική πρωτοβουλία...καμία καινούργια Φρουτοπία..κάτι πήγε να γίνει με την Πανδώρα και το Πλάτωνα..πάει και αυτό...δεν καταλαβαίνουν ότι αυτό αποτελεί πολιτισμό; εξαγώγημο προϊόν; Όσο σαχλά και να μας φαίνονται αυτά τα παιδικά, μακροπρόθεσμα αποτελούν συλλογική εμπειρία, η ποιότητα δεν έρχεται με την πρώτη προσπάθεια. Μια αξιόλογη προσπάθεια ψυχαγωγίας και επιμόρφωσης είναι το Animated...Φιλόσοφοι.  
  • Επιθεωρήσεις...προσωπικά δε μου αρέσουν...αλλά το πρόβλημα δεν είναι αυτό..το πρόβλημα είναι πως αποτελεί το θεατρικό είδος που προβάλλεται κυρίως από την τηλεόραση...πού είναι οι υπόλοιπες θεατρικές παραστάσεις; Γιατί δεν έχουν τηλεοπτική προβολή εκείνες; 
Οι ιδέες μου επικεντρώθηκαν κυρίως στο περιεχόμενο με λίγες νότες που αφορούν την διαχείριση και τον προγραμματισμό. Σίγουρα υπάρχουν και άλλες ιδέες, σε διάφορα επίπεδα (από ηθοποιούς και σενάρια, μέχρι καναλάρχες και το Υπ. Πολιτισμού).

Θα χαρώ πολύ να ακούσω και τις δικές σας αν θελήσετε να τις μοιραστείτε!
         


        


No comments: