Showing posts with label θέατρο. Show all posts
Showing posts with label θέατρο. Show all posts

Sunday, July 22, 2012

Θέατρο: Woman in Black

Το Fortune Theatre

Andy: Βασισμένο στο μυθιστόρημα της Susan Hill (απόφοιτος του King's College, χοχο) το "H γυναίκα με τα μαύρα" είναι μια θεατρική παράσταση τρόμου με πολλή ανατριχίλα, αρκετά τινάγματα αλλά και χαλαρές κωμικές στιγμές! Βέβαια έχοντας δει την πρόσφατη ταινία με τον Harry Potter σε νέες περιπέτειες, ξέραμε λίγο-πολύ τι να περιμένουμε. Ωστόσο, κάτι κορίτσια στην πίσω από εμάς σειρά μάλλον δεν ήξεραν! Πολλά επιφωνήματα, κραυγές και...κλάματα! Μία από αυτές δεν άντεξε άλλο να βλέπει και απλά είχε σκύψει και μυξόκλεγε...αυτό από μόνο του ήταν αρκετά ανατριχιαστικό! 

Η εντυπωσιακή Art Deco
κουρτίνα της σκηνής
Κατά την άποψή μου η παράσταση θα μπορούσε να είναι ακόμα πιο τρομακτική (ίσως με λιγότερα κωμικά στοιχεία, ή με στημένους θεατές μέσα στο κοινό), αλλά και έτσι όπως ήταν, ήταν αρκετά έντονη. Μου άρεσε το θέατρο (Fortune Theatre), το οποίο αν και μικρό με στενά καθίσματα (μπροστά) είναι παλιό και ατμοσφαιρικό. Δε μου άρεσε που οι ηθοποιοί ήταν μόνο δύο (αν εξαιρέσεις την γυναίκα με τα μαύρα) και που πολλά πράγματα βασιζόντουσαν στην φαντασία του θεατή (για παράδειγμα ο σκύλος, το κάρο με τα άλογα, το σπίτι). Οπότε, για μια τόσο φτωχή παραγωγή θα έλεγα πως το εισιτήριο είναι μάλλον ακριβό: 55 λίρες τα δύο άτομα και μάλιστα μέσα από προσφορά! Ίσως έτσι δικαιολογείται το όνομα του θεάτρου! 
Εσωτερικό μπαλκόνι του θεάτρου

Παρ'όλα αυτά, η ιδέας μιας θεατρικής παράστασης τρόμου είναι μάλλον κάτι πρωτότυπο - προσωπικά δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο, οπότε μόνο και σαν εμπειρία μιας φοράς, αξίζει. 

Η ομολογουμένως μικρή και
φτωχική σκηνή

Tuesday, June 26, 2012

Θέατρο: Les Misérables

Απολαύσαμε χθες το βράδυ το Les Miserables στον Queen Theatre του Λονδίνου. Βασισμένο στο λογοτεχνικό έργο "Οι Άθλιοι" του Βίκτωρ Ουγκό, αποτελεί επί του παρόντος το έργο που παίζεται το περισσότερο καιρό στο West End. Αδιάκοπα από το 1985! Το έργο απασχολείται με την εξιλέωση, την επανάσταση και τον έρωτα. Χαρακτηριστικά τραγούδια από το μιούζικαλ είναι τα: "I dreamed a dream" και "Do you hear the people sing?".

Ανδρέας: Προσωπικά την περίμενα πιο εντυπωσιακή, και αν και σε σημεία ήταν, ένοιωσα μια μικρή απογοήτευση. Ίσως οι προσδοκίες μου ήταν πολύ μεγάλες. Οι ερμηνείες ήταν υπέροχες, τα σκηνικά (όπου χρησιμοποιήθηκαν) επίσης, και μερικά τραγούδια πιο πετυχημένα από κάποια άλλα. Αν και το θέμα δεν είναι το πιο χαρωπό, ωστόσο η τελική αίσθηση είναι αισιόδοξη, δυναμική και ελπιδοφόρα. Άσε που σήμερα όλη μέρα μου είχε κολλήσει στο μυαλό το "Do you hear the people sing?".